Pan Kot

Autor: Magdalena Granos

 

Pan Kot ma coś bardzo ważnego do powiedzenia
Siadłszy z dostojnością w pozie nie do zaprzeczenia
Wzniósł wąsiki nobliwie i ziewnął od niechcenia
Wygląda na to, że nadszedł moment przemówienia
Wydobywając śmiało głos ze stanu milczenia
Rozpoczął nobliwie, wiedząc z czym ma do czynienia
Jak przystało na kota o królewskich korzeniach
Tłum wstrzymał oddech w najwyższym stanie poruszenia
Ciekaw przebiegu osobliwego wydarzenia
Nie zdążył przełknąć ślinki gdy ze stanu skupienia
Porwał go bezwiednie odgłos kociego mruczenia
Czy to już wszystko, co Pan Kot ma do wyrażenia
Skonfundowana ciżba szukała potwierdzenia
Wnet nadeszło w postaci nie do uwierzenia
Audytorium zasnęło smacznie znakiem zwieńczenia
Z dawien dawna oczekiwanego występienia
Pueantując zbożnie wagę kociego przeznaczenia.
Advertisements

About Magdalena Granos

Magdalena Granos
This entry was posted in Mityczny Ogród, Nowa Baśń, Poezja. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s