Przyjaciel na Cztery Łapy

Autor: Magdalena Granos

Przed laty miałam przyjaciela
Który wprost czytał z moich myśli
Podawał łapę do wesela
A może tylko mi się przyśnił?
Wspólne godziny na spacerach
Wędrówki po bezkresach głuszy
Tylko on jeden w głąb docierał
Podświadomości mojej duszy
A kiedy nadszedł dzień roztania
Poprosił mnie wymownie wzrokiem
O samotności czas bez pana
Nim świat okryje całun mrokiem
Teraz rozumiem, że właściwie
Nigdy mnie przecież nie opuścił
Panuje nadal miłościwie
Na pieskim tronie ponad wszystkim.
Advertisements

About Magdalena Granos

Magdalena Granos
This entry was posted in Mityczny Ogród, Nowa Baśń, Poezja. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s