W Swoim Czasie

Autor: Magdalena Granos

Otworzyłam księgę życia
Z podrozdziałem do odkrycia
Z ciekawością w głąb zajrzałam
A tam na mnie już czekała
Wiedza tajna w okularach
Z nieśmiałością zapytałam
Czy przybywam do niej w porę
Powiedziała łypiąc okiem
Że przychodzi do nas wszystko
W swoim czasie nie za szybko
Ale zawsze sprawiedliwie
Z gracją, klasą i nobliwie

Advertisements
Posted in Mityczny Ogród, Nowa Baśń, Poezja | Leave a comment

Było Wtedy Cichuteńko

Autor: Magdalena Granos

Było wtedy cichuteńko
Że nadchodzi czułam wewnątrz
Przykucnęłam przy kominku
Z roziskrzoną tycią chwilką
Próbowałam nadsłuchiwać
Popłynęła łza leniwa
Najpierw przyszło błogie ciepło
Które dreszczem mnie obiegło
Potem miłe łaskotanie
Na ramionach po sam kraniec
Cedr roztoczył swój aromat
Z seraficznie jasnych komnat
I zagrała tuż muzyka
Zapatrzona w białe skrzydła
Pozwoliłam się im ponieść
Ponad ziemią, łąką, polem
Wszystko nagle tak zmalało
Nie wiem, kiedy to się stało
Gdy w anioła przemieniona
Cały świat ujrzałam ponad

Posted in Mityczny Ogród, Nowa Baśń, Poezja | Leave a comment

Śnieżne Zadanie

Autor: Magdalena Granos

Przede mną w istocie ważne zadanie
Bielę pagórki i każdą polanę
Gdy jeszcze śpią wszyscy wcześnie nad ranem
A potem znów przed snem jak kołysanie
Rozsiewam tak płatków śniegowych łany
Mieszam je zwinnie z dobrymi słowami
By jak najdalej do serc docierały
I jasność całą miłości oddały
A wśród roziskrzonych gwiazdek na niebie
Odnajdzesz takie wyłącznie dla ciebie
Rozpoznasz je duszy naczulszym drżeniem
Gdy oczy olśni niebiańskie wzruszenie

Posted in Mityczny Ogród, Nowa Baśń, Poezja | Leave a comment

Jedno Słowo Spośród Wielu

Autor: Magdalena Granos

Mój Najdroższy Przyjacielu,
Jedno słowo spośród wielu
Zdoła objąć sobą myśli
O naręczach bujnych kiści
I wyłącznie jedna róża
Wie jak wdzięczność serca duża
Ze zmyślnością się odnajdzie
W rodowitym amarancie
Niechaj wdzięczą się nadobnie
W elegancji rymy zgodne
I niech poi zmysły nektar
Co róż spłodzi cały hektar.

Posted in Poezja | Leave a comment

Róż Najsłodszych Cały Hektar

Autor: Magdalena Granos

Mój Najdroższy Przyjacielu,
Jedno słowo spośród wielu
Zdoła objąć sobą myśli
O naręczach bujnych kiści
I wyłącznie jedna róża
Wie jak wdzięczność serca duża
Ze zmyślnością się odnajdzie
W rodowitym amarancie
Niechaj wdzięczą się nadobnie
W elegancji rymy zgodne
I niech poi zmysły nektar
Co róż spłodzi cały hektar.

Posted in Mityczny Ogród, Nowa Baśń, Poezja | Leave a comment

Pan Kot

Autor: Magdalena Granos

 

Pan Kot ma coś bardzo ważnego do powiedzenia
Siadłszy z dostojnością w pozie nie do zaprzeczenia
Wzniósł wąsiki nobliwie i ziewnął od niechcenia
Wygląda na to, że nadszedł moment przemówienia
Wydobywając śmiało głos ze stanu milczenia
Rozpoczął nobliwie, wiedząc z czym ma do czynienia
Jak przystało na kota o królewskich korzeniach
Tłum wstrzymał oddech w najwyższym stanie poruszenia
Ciekaw przebiegu osobliwego wydarzenia
Nie zdążył przełknąć ślinki gdy ze stanu skupienia
Porwał go bezwiednie odgłos kociego mruczenia
Czy to już wszystko, co Pan Kot ma do wyrażenia
Skonfundowana ciżba szukała potwierdzenia
Wnet nadeszło w postaci nie do uwierzenia
Audytorium zasnęło smacznie znakiem zwieńczenia
Z dawien dawna oczekiwanego występienia
Pueantując zbożnie wagę kociego przeznaczenia.
Posted in Mityczny Ogród, Nowa Baśń, Poezja | Leave a comment

Cała Jestem Nadzieją

Autor: Magdalena Granos

W dniu takim, jak ten cała jestem nadzieją
Od paluszków stóp ku wszystkim przyszłym dziejom
W białej pelerynie do ziemi z kapturem
Z ptasiego korowodu skrzydlatym wtórem
Układam w całość wszystkie rzeczy do rzeczy
Każda z nich jest na miejscu, aby uleczyć
Ze zmrużonymi oczyma lewituję
Dotykiem poznaję tak co mnie nurtuje
Unoszę dwie dłonie do góry w powietrze
Przede mną bezkreśnie otwarta przestrzeń
Wysoko nad głową szybują sokoły
Już wiem co zwiastują mi teraz anioły
To zaufanie właśnie w dar boskiej mocy
Desygnowanej dla mnie kodem proroczym.

Posted in Mityczny Ogród, Nowa Baśń, Poezja | Leave a comment